Nakagugulantang – mga taong walang awang pinagbabaril at pinagpapatay, at pagkatapos ay inilibing lahat na parang mga hayop… Maguindanao – lugar ng mga magkakatunggaling angkan. Eh sino ba ang dapat sisihin sa nakaririmarim na pangyayaring ito? Punyetang pulitika ito sa ‘Pinas.
Ang lahat ay nagulantang sa panganganak ng aming asong hindi namin alam na buntis pala. Isang makintab na itim na tuta ang lumabas noong gabi ng Linggo. Hindi halatang buntis – malusog lang marahil. P’wede pala ‘yun. Kakaiba…
Tapos na naman ang semestre. Pero halos wala ring pahinga. Gawaan na kasi ng grades. Mag-iisip ka na naman kung sinu-sino ang mga kakaawan mo at papalampasin mo na sa klase mo o sinu-sino ang mga paparaanin mo pa sa isa pang pagsubok. Nasa probinsya ka nga, bitbit mo naman mga bluebooks at gradesheets mo. Hay. Sa halip na magtanim at magluto ka na lang sa Facebook, mag-che-check ka pa at mag-co-compute ka pa ng mga grades. Sayang tuloy sa mga XP at Café Points…
Muli, isang mahalagang anunsyo para sa aking mga mag-aaral ng Kasaysayan ng Pilipinas: Dahil sa mga kaganapang may kinalaman sa hagupit at pinsalang dulot ng bagyong ‘Ondoy’, at dahil na rin marahil sa napipintong kabiguan ng nakararaming mga estudyanteng hindi nila maipapasa ang dapat maipasa ngayong linggo (dahil na rin sa iba’t ibang mga dahilan at palusot), ang pasahan ng proyektong papel ay iniuurong patungong Oktubre 5 (para sa mga klase ng MTh) at Oktubre 6 (para sa mga klase ng TF).
Magdiwang. Magsaya. Gawin na ang mga dapat gawin ngayong Linggo ng gabi. Huwag nang magpatumpik-tumpik pa. Kumilos na. Bago pa maubos ang mitsa ng panahon, at pasensya…
Sa mga estudyante ko ng NSTP-CWTS Area Studies freshies (pati na rin sa organisasyon ng mga majors namin) na lumahok sa relief at clean-up operations ng iba’t ibang samahan at institusyon bunsod ng pinsalang idinulot ng bagyong ‘Ondoy‘, maraming maraming salamat sa inyong suporta at pakikiisa upang maibsan man lamang kahit papaano ang hirap at pighating kasalukuyang dinaranas ng ating mga kababayan. Isabuhay natin sa tuwina ang bayanihang Pilipino. Mabuhay kayong mga tunay na Iskolar ng Bayan!
Lintek na kumpanya ng telepono ito. Naglinis ng mga kawad sa poste, kasamang nilinis ang mga dial tone ng halos isang buong lokalidad sa amin. Dapat sa mga linesmen na gumawa nito eh putulan din ng ano, ng mga sweldo. Napaka-iresponsable. Ang laking perwisyo ng mga gumawa nito: isang linggong walang telepono at internet (at FB!) na kailangan ko sa trabaho…
Sabado (Setyembre 5) nang ginawa ang katangahan, Lunes (Setyembre 7) nang tinawagan ang kumpanya para iulat ang nangyari, Sabado (Setyembre 12) na ulit eh wala pa ring nangyayari. Lunes (Setyembre 14), tumawag ulit. Tatawag ka sa kanila, sasabihin ng mga sasagot na ‘pasensya na po’. Ang gagalang. Mga tupa. Gan’un lang kasimple – pag sila ang nakagawa ng ganito, ‘paumanhin po’. Pero pag ikaw, hindi nakabayad ng utang mo, putol ang linya mo. At kahit ganito ang ginawa nila, asahan mong buo pa rin ang singil nila batay sa bill mo. Mga tampalasan. Nagngingitngit ako. Grrrrrrrrrrrrrrrr. Mag-iisip ka talagang mag-Bayantel na lang…
Okay ito ha. Ang sabi ng abogado ng ating mahal na pangulo eh walang dapat sisihin kundi ang media dahil sa paglaki ng isyu ukol sa paglamon at pagtoma na ginawa ng mga kagalang-galang na delegasyon ng mga Pinoy doon sa mga mamahaling restaurant sa New York. Kasalanan pala ng media kung bakit nalaman ng taumbayan ang ginawang pagpapakasasa ng mga pinagpipitagan nating mga opisyales sa mga masasarap na pagkain doon sa kabilang ibayo. Ito ay naganap habang si Juan dela Cruz ay nagugutom dahil walang maihain sa hapag-kainan at nagluluksa dahil sa pagpanaw ng isang dating pangulong kaiba ang pag-uugali sa kasalukuyang nasa poder. At pusang gala, dalawang ulit pa pala itong ginawa. Sa’n ka pa?
Lintek, bukas na bukas eh bibili ako ng pagkain d’yan sa Bon Vivant sa Robinson’s. Solb na ako d’un sa Chix o Babes in the Sea-ty. Kakagutom ha…
Manalangin tayo… “Bathala, kasihan mo nawa ng kaliwanagan sa pag-iisip, sipag sa trabaho, at pagmamalasakit sa kapwa-tao ang mga bumubuong kawani ng tanggapan ng Accounting ng U.P. Manila… Huwag na sanang humantong pa sa pagdanak ng dugo ang lahat ng mga panggigipit na ginagawa sa aming mga guro, sampu ng aking mga kasamahan sa departamento… Umayos sana kayong lahat na nand’yan, sapagkat hindi na kayo nakakatuwa at lubhang hindi na kami natutuwa… Siya nawa.”
Sa lahat ng mga utility companies na may kaugnayan sa bahay at buhay ko, wala na sigurong tatalo pa sa pagkatuso ng cable company na ito. Mantakin mong ang taas ng subscription fee nila gayong karamihan naman sa mga channels nila ay wala namang kuwenta. At ang dami pang kulang. Tapos pag magpapaputol ka ng subscription mo, totokahan ka pa ng disconnection fee na nagkakahalaga ng Php356! Walanghiya, kaya ka nga magpapaputol dahil wala ka ng pambayad sa kanila di ba? Malabo ang lohika ng mga kinauukulan.
Nakaraang Miyerkules, nagpunta ang mga magpuputol ng cable ko sabay kuha ng kanilang mahiwagang digibox (na siyang nagpapalinaw daw sa reception pero kumakain naman ng kuryente). Walang siningil na Php356. Mahusay.
Pero sa huli, mapagtatanto nating hindi na tayo mabubuhay sa kasalukuyang mundo nang walang cable sa bahay. Kung kaya’t nagpakabit muli ng cable sa iba namang kumpanya (na mas mura ang buwanang bayad). Ang problema eh walang makuhang local channels ang aming mahal na telebisyon. Ang isang pinagbibintangan ay ang digibox na sinaksak dati sa TV ko, maliban pa raw na baka sira ang TV ko. Pero paano ito, sira ang TV ko pero may mga nakukuha namang international channels? Parang hindi ako kumbinsido sa paliwanag. Lintek. Kung totoo man ang mga mokong na nagkabit ng bagong cable ko, ibig sabihin eh winasak ng digibox ang TV ko? Ang husay naman. Pero pwede ba talaga ito? O praning lang ako?
Sumunod na hakbang: tumawag sa ex-cable company para magtanong sa mga posibleng dahilan ng problema ko. Ang kanilang solusyon: sasadyain ng technican nila ang TV ko pero magbabayad daw ako ng Php356! Hahaha! Magaling. Mahusay ang plano ng mga tinamaan ng lintek. Nagpaikot lang kami. Sana ganito na lang sinabi nila sa akin dati: ‘Magbayad na lang po kayo ng Php356 para hindi po namin wasakin ‘yung TV n’yo at makasagap pa kayo ng mga local channels kung halimbawang magpapakabit kayo sa ibang kumpanya sa hinaharap’. Walanghiya, matapos kang gatasan nang ilang taon at magbayad nang buo nang walang pero-pero, heto ang ganti nila sa ‘yo. Mga walang pakundangan. Kaya hayun, hanggang ngayon eh hindi pa naaayos ang problema ko. Bwisit. At muli, inuulit kong sa lahat ng mga kumpanyang may kaugnayan sa bahay at buhay ko, ito ang isang kumpanyang hindi ko mapapatawad kung totoo ang haka-haka ko. Mga buwitre at ulupong.
Dahil sa mga hindi inaasahang pangyayari, isang mahalagang anunsyo para sa aking mga mag-aaral: Ang inyong Unang Mahabang Pagsusulit sa Kasaysayan ng Pilipinas ay magaganap sa Lunes at Martes (Agosto 3 at 4), parehong oras at silid. Pakisabihan na lamang ang inyong mga kaklase. Gamitin ang bakanteng panahon sa pagsasaliksik. Samakatuwid, walang klase ng Hulyo 30 at 31. Maraming salamat at paumanhin.
